- مریض شدنم روز بعد از اینکه برای دوستم دعا کردم که خوب بشه و جریانشو قبلا در وگبالم نوشتم

-اردو رفتن چند نوبت در دوشنبه ها از طرف مدرسه که یه مورد آن دیدن آتش نشانی بود ومورد دیگر پارک جالبی که ما را بردند

- عمل جراحی قلب آقای جمشیدی راننده محترم سرویس مدرسه ام و چند هفته رو دست بابا ومامان یا دیگر مادر پدرهای دوستای هم سرویس  موندن برای رفتن و اومدن از خونه به مدرسه

- شرکت بنده در جلسه هیئت مدیره ساختمان به همراه مامان که البته بابام سریع رسید و دو تائی اومدیم خونه

برگزاری سالگرد تولد خاله کوچکم مهرناز خانوم گل گلاب در خونه بابا بزرگم که بنده نقش طراح جلسه و کارگردان فیلمبرداری کوتاه اونو بر عهده داشتم وبقیه می گفتند اگه من این همه شور وفعالیت نمی داشتم اصلا دیگران حال برگزاری برنامه تولد سرکار خاله خانم فارغ التحصیل رشته علوم ارتباطاتو نداشتند!

-دائی بابام دکتر محسن که مشغول تحصیل در مقطع فوق تخصص در بیمارستان قلب شهید رجائی است رو دیدم وهمگی رفتیم خونه عمه وناهار دور هم بودیم ومن با دختر عمه مهربونم حسابی بازی کردم

-ساخت کاردستی های زیاد توی خونه در مدتی که مریض بودم ومدرسه نرفتم

- رفتن به فروشگاه گلدونه و خرید یک سری وسائل برام از جمله نقشه پازل استان های ایران و....

رفتن به سلمونی به همراه بابا وصفا دادن به کله محترم دو روز قبل.

به هر حال این گزارش فشرده ای  بود از حوادث مهم این چند هفته .امروز عید غدیره و من در خونمون هم درگیر بازی هستم وهم برای فردا آماده می شم که پس از چند روز نرفتن به مدرسه به خاطر سرما خوردگی بالاخره برم ودوباره با دوستام ومحیط خوب مدرسه دیداری تازه کنم.ببخشید چای سرد میشه وباید برم خدمتشون .امیدوارم کاتب محترم توی روزای بعد نگه سرم شلوعه و حاضر بشه هر شب یا هر چند شب مطالبی که بهش می گم رو تایپ کنه .بای بای همه ناز نازی های خوبم.

امروز کارهای جدیدی رو در مدرسه داشتیم که جالب بود:ماسه بازی در حالی که همه حتی جوراب هایشان را در آوردند ودر ماسه ها شکل های مختلف ساختند-حرکت مثل خرچنگ ها روی فرش های داخل مدرسه-ارائه نقاشی که هر کداممان در خونه کشیده بودیم در مورد بد بودن اسراف از جمله کارهای امروزمون بود.جالب است نقاشی که باید می کشیدم تازه صبح ساعت ۷ که منتظر سرویس بودم یادم افتاد که باید بکشم و فوری نشستم ونقاشی رو انجام دادم در مورد آدم هائی که بی خود آب را می ریزند روی زمین.در زمان ماسه بازی نیز من جوراب هایم رو در نیاوردم و دو زانو نشستم کنار اونجای بازی روی سنگها و با دستام بازی کردم.در آخر فهمیدم که فردا مامانم رو دعوت کردند که در اولین جلسه مدرسه برای مامانها شرکت کند.خلاصه این بود کارهای جدید امروزم .شاید برای بزرگترها کارهای بزرگی به نظر نرسه ولی فکر می کنم اگر بزرگترها قدری در این عالم کودکانه وارد شوند زیبائی های اونو احساس می کنند و اینکه بازی با ماسه ها می تونه  بیانی از رفتار هر روزه آدم ها در این دنیای خاکی باشه.وای بسه دیگه.خدانگهدار

۱-شب آخر قدر(بیست و سوم)توی خونه بابا بزرگ نیمه شب کتاب حافظ رو آوردم و از بابام خواستم که تفالی برام بزنه اونطور که بزرگترها این کارو می کنند .بابا تفال زد و شعری اومد که برام خوند و این شد اولین تجربه من از حافظ .اول شعر این بود:در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع     شب نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع.     ادامه اش نیز خیلی طولانی بود و بابام برام معنا نیز کرد. آخرش این طور فهمیدم که یعنی خدا به من گفته منو داری غم نداری غصه نخور. اونچه توی دلت خواستی حتما بهش می رسی .جالبه من توی دلم گفته بودم که آیا کیف خوب برای پیش دبستانی ام اونطور که مدرسه گفته ساده باشه  پیدا می شه یا نه؟

۲- دیروز و امروز با بابا ومامان رفتیم کلی توی خیابونا گشتیم تا برام کیف مدرسه پیدا کنند ولباس بخرند وکفش که خوشبختانه همه اش جور شد و آماده شدم که توی هفته آتی برم مدرسه و شروع پیش دبستانی.کلی از این خریدا ذوق زده شدم که دیروز و امروز به همه افراد خونه بابا بزرگم و طبقه بالا (دختر دائی و زن دائی و دائی ام )نیز  نشون دادم.تازه امروز قبل از اینکه بیام خونمون باز برام خرید انجام شد که دیگه امکان نشون دادن نداشتم و آوردم خونه خودمون.وای چه حالی داره انتظار رفتن به مدرسه .

۳- امروز روز قدس بود و من به همراه بزرگترا رفتم تظاهرات .قبلا تظاهرات های ۲۲ بهمن رفته بودم و تجربه اونا رو داشتم .قبل از رفتن پرسیدم که آیا اونجا شربت نیز میدند یا نه که بابا گفت مثل اینکه یادت رفته ماه رمضونه و توی خیابون از این خبرا نیست ولی از مغازه برات می خریم.خلاصه رفتیم و چه خبر بود توی خیابونا واقعا با اون تجربه قبلی من متفاوت بود و انگار مثل شبهای قبل از انتخابات بود که چند باری رفته بودم تماشا که مردم همش شعار می دادند وهر کس کاری می کرد.خلاصه کسی  مثل تظاهراتهای ۲۲ بهمن  به من بادکنک نداد. چند بار نیز که به بابا گفتم بخر جالب بود که یک ریال نیز در جیب بیچارش نبود و بقیه نیز پیش ما نبودند که ازشون پول بگیریم و بادکنک تهیه کنیم. وقتی هم که همه به هم رسیدیم و با هم برگشتیم کسی نپرسید که آیا  من بادکنک می خوام یا نه؟ البته برام یه شیر موز کوچیک گرفتند. در مسیر پرسیدم که روز عید فطر آیا شربت می دند یا نه که بابا گفت آره میدند و من نیز گفتم آخ جون پسفردا عید فطر است ومیتونیم شربت بگیریم.بابام گفت ایرونی جماعت ظاهرا در ژن هاش چیز مجانی خوردن یه مزه دیگری داره والا چرا برای یه شربت این همه پیگیری می کنه.

۴- مطلب آخر اینکه بابا بزرگ مهربونم توی این چند روز به من گفت چرا راجع به من ننوشتی. خوب حرف آخرم خطاب به ایشون اینکه خیلی مخلصیم.چه بنویسم و چه ننویسم

دیگه روم نمی شه به کاتب بگم که این وقت شب باز حرفام رو تایپ کنه چون حسابی خسته شده و تازه تهدید نیز می کنه که دیگه نمی تونم برات تایپ کنم چون وقتمو زیاد می گیره.به فکر کاتب دیگری باش.

خدانگهدار و به امید دیدار .

خدایا مریضا رو شفا بده

خدایا زندانیان بی گناه رو آزاد کن

خدایا ظهور امام زمان رو نزدیک فرما

خدایا جون پدر ومارم رو سالم نگهدار

خدایا آدم ها وبچه هائی که غذا ندارند بهشون غذا برسون

در همین لحظه بابا بزرگم اومد ومنو بغل کرد وشروع به حرف زدن کردیم .پس از چند لحظه رفتم ودر گوش بابام یه دعای دیگه رو نیز گفتم:

خدایا پدر بزرگ و مادر بزرگ منو سلامت بدار

بعد بابام گفت دیگه دعائی نداشتی آیا برای خودت دعائی نمی کردی کمی فکی کردم وگفتم حالا دعا کردم :خدایا در مدرسه که بزودی می خوام برم منو موفق بدار

بابام گفت دیگه چیزی به ذهنت نمیرسه؟ من پاسخ دادم که نه همینا بود .ماچی بر لپ های بنده جایزه بابا بود به این حال وهوای من در شب قدر.

خوب بسه دیگه .خدانگهدار.